Zo stond er vandaag dit bericht: https://www.ad.nl/amersfoort/bedreigingen-en-scheldtelefoontjes-naar-theater-flint-om-israel-boycot-zijn-onacceptabel-vindt-wethouder~aafc2fc8/

Met name de reactie van Wethouder Bijlholt is tekenend. Daarom heb ik als reactie op dat artikel de volgende e-mail naar de redactie van het AD verzonden:

__

Beste redactie,

In reactie op onderstaand artikel https://www.ad.nl/amersfoort/bedreigingen-en-scheldtelefoontjes-naar-theater-flint-om-israel-boycot-zijn-onacceptabel-vindt-wethouder~aafc2fc8/ In reactie op het AD-artikel “Bedreigingen en scheldtelefoontjes naar Theater Flint om Israël-boycot zijn onacceptabel, vindt wethouder” (8 juni 2026) wil ik graag nog reageren.

Ik deel volledig de afkeuring van bedreigingen en scheldtelefoontjes. Geweld en intimidatie zijn nooit acceptabel, ongeacht het standpunt in het conflict.

Dat neemt niet weg dat de kern van de kwestie legitieme vragen oproept. Wethouder Bijlholt stelt dat het om een culturele boycot gaat en geen politieke. Theater Flint zelf motiveert de boycot echter expliciet als reactie op het beleid van de Israëlische regering. Daarmee is het per definitie een politieke stellingname.

Reguliere kunstenaars, medewerkers en bezoekers hebben hier geen inspraak in gehad, terwijl Flint een publieke instelling is die met gemeenschapsgeld wordt gefinancierd.

Dat het om een politieke boycot gaat, blijkt bovendien duidelijk uit de visuele uitingen van het theater. Op de poster die Flint gebruikt ter ondersteuning van de boycot (en die ook in de petitie tegen de boycot te zien is) prijkt prominent een grote watermeloen. Dit is geen neutraal of puur artistiek symbool.

De watermeloen is een bekend Palestijns verzetssymbool dat direct verwijst naar de kleuren van de Palestijnse vlag. Het ontstond na 1967 als manier om het verbod op de Palestijnse vlag te omzeilen en wordt sindsdien gebruikt als teken van solidariteit met de Palestijnse zaak en verzet tegen Israël.

Door dit symbool prominent te plaatsen kiest Theater Flint expliciet partij in het Israël-Palestijnse conflict. Dat is hun recht, maar het past niet bij de positie van een met publieke middelen gefinancierd theater dat voor álle inwoners van Amersfoort een open en veilige culturele ontmoetingsplek zou moeten zijn.

Het is bevreemdend dat de wethouder een dergelijke stellingname inneemt die aantoonbaar niet juist is.

Wellicht daarom de vraag aan meneer Bijlholt: is het wenselijk dat een gesubsidieerde instelling eenzijdig een politieke boycot voert en daarbij een beladen symbool hanteert?

Met vriendelijke groet,

Erik Jan van Wierden

Bezoekers die niet willen meedoen aan deze boycot, of die een andere visie hebben, voelen zich niet langer onvoorwaardelijk welkom. Dit staat haaks op de kernwaarden van cultuur: verbinden, diversiteit en vrijheid van meningsuiting.

De Flint wordt (mede) met publiek geld gefinancierd. Iedere inwoner van Amersfoort en omgeving heeft daarom recht op toegang tot het theater zonder politieke of morele screening. Door deze boycot ontneemt u een deel van uw publiek de mogelijkheid om onbevangen van voorstellingen te genieten in hun eigen stad.

Cultuur zou een brug moeten slaan in plaats van een scheidslijn te trekken. Door zich als instelling eenzijdig politiek te positioneren in een uiterst complex geopolitiek conflict, verliest De Flint haar neutraliteit en haar rol als gedeelde culturele ruimte. Dit doet denken aan donkere periodes in de geschiedenis waarin demonisering leidde tot verschrikkelijke gevolgen.

Wij verzoeken u daarom vriendelijk doch dringend:

• Het besluit om deel te nemen aan de culturele boycot terug te draaien.
• De Flint weer een veilige, open en inclusieve plek te maken voor iedereen, zonder politieke stellingname in internationale conflicten.
• Cultuur haar verbindende rol terug te geven in plaats van een activistisch instrument te laten zijn.

Wij hopen dat men kiest voor inclusiviteit boven activisme en daarmee het vertrouwen van een breed publiek behoudt.